Shadowlessness, and how it feels.
{ Category Archives }
“A mighty pain to love it is,
And ’tis a pain that pain to miss;
But of all pains, the greatest pain
It is to love, but love in vain.”
No, No. Turn off the alarms and the flashing lights! This is not what it sounds like. And even if I resort to wandering the deserts, it would be out of “weltschmerz”, not unrequited love (which is not the point here anyway.)
Among all the great quatrains of Khayyam, I love this one the most. It may not be the deepest, or the most beautiful, but it’s the one for me:
| ماييم و مِي و مطرب و اين کنج خراب | ||
| جان و دل و جام و جامه در رهن شراب | ||
| فارغ ز اميد رحمت و بيم عذاب | ||
| آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب |
Unfortunately, I’m too lazy to go and locate the Fitzgerald translation! I may do so one day. I guess I should thank a couple of my friends in junior high that sparked my interest in Khayyam poetry: Afshin Izanloo and Saeed Soheili. I still hear from them from time to time. Also, I have an interest in detective stories and crime fiction thanks to Afshin. Thank you guys!
| در کوچه سار شب | ||
|---|---|---|
| در اين سراي بيکسي، کسي به در نمي زند | ||
| به دشت پر ملال ما پرنده پر نمي زند | ||
| يکي ز شب گرفتگان چراغ بر نمي کند | ||
| کسي به کوچه سار شب درِ سحر نمي زند | ||
| نشسته ام در انتظارِ اين غبارِ بي سوار | ||
| دريغ کز شبي چنين، سپيده سر نمي زند | ||
| دل خراب من دگر خراب تر نمي شود | ||
| که خنجر غمت ازين خراب تر نمي زند | ||
| گذرگهي ست پر ستم که اندرو به غير غم | ||
| يکي صلايِ آشنا به رهگذر نمي زند | ||
| چه چشمِ پاسخ ست ازين دريچه هاي بسته ات | ||
| برو که هيچ کس ندا به گوش کر نمي زند | ||
| نه سايه دارم و نه بَر، بيفکنندم و سزاست | ||
| اگر نه بر درخت تر کسي تبر نمي زند |
Slashdot: Developers Slashdot: Games Slashdot